အဂ္ဂပဏ္ဍိတ (The Foremost Sage)

အဂ္ဂပဏ္ဍိတ

တစ်ခါသော် ဘုရားအလောင်းတော်သည် အဂ္ဂပဏ္ဍိတ အမည်ရှိသော ပညာရှိကြီးအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုပညာရှိကြီးကား အလွန်ထက်မြက်သော ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံပြီး သဗၺလောကီကျမ်းဂန်များ၌ လိမ္မာကျွမ်းကျင်သည်။ သူကား ပညာကို လိုလားသူတိုင်းအား ပညာကို ဟောပြောဆုံးမပေးသည်။ တစ်နေ့သ၌ ထိုပညာရှိကြီးသည် မြို့တစ်မြို့၏ အနီးအနားတွင် နေထိုင်သည်။

ထိုမြို့တွင် မင်းတစ်ပါး စိုးစံသည်။ ထိုမင်းကား အလွန်အမင်း အာဏာထောင်လွှားပြီး အကျင့်တရားကို မလိုက်နာ။ သူကား မိမိ၏ အလိုဆန္ဒအတိုင်းသာ ပြုလုပ်တတ်သည်။ တစ်နေ့သ၌ မင်းကြီးသည် မင်းသမီးတစ်ပါးအား နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ကြံစည်သည်။ ထိုမင်းသမီးကား အလွန်လှပပြီး ရဲရင့်သော သတ္တိရှိသူ ဖြစ်သည်။

မင်းသမီးကား မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အဂ္ဂပဏ္ဍိတ ပညာရှိကြီးထံသို့ အကူအညီ တောင်းခံရန် သွားသည်။ သူမသည် ပညာရှိကြီး၏ ကျေးရွာသို့ ရောက်ရှိပြီး သူနှင့် တွေ့ဆုံသည်။ “အရှင့်ပညာရှိကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်ပါဦး။ မင်းကြီးက အကျွန်ုပ်ကို နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ကြံစည်နေပါတယ်။ အကျွန်ုပ် မင်းကြီးကို လက်မထပ်လိုပါ” ဟု မင်းသမီးက လျှောက်တင်သည်။

အဂ္ဂပဏ္ဍိတ ပညာရှိကြီးသည် မင်းသမီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ သနားစိတ်ဝင်လာသည်။ သူကား မင်းသမီးကို ပြန်လည် ဤသို့ ဖြေသည်။ “အသင် မင်းသမီး၊ စိုးရိမ်တော် မမူပါနှင့်။ အကျွန်ုပ် မိန်းကလေးကို ကူညီပါ့မယ်။ ဒါပေမယ့် အကျွန်ုပ်မှာ အမေးတစ်ခု ရှိတယ်။ အသင် မိန်းကလေးက ထိုမင်းကြီးကို အဘယ်ကြောင့် မလက်ထပ်လိုသနည်း။”

မင်းသမီးကား ဤသို့ ဖြေသည်။ “အရှင့်ပညာရှိကြီး၊ မင်းကြီးကား အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး အကျင့်တရားကို မလိုက်နာပါ။ အကျွန်ုပ် မင်းကြီးကို ကြောက်ရွံ့ပါသည်။”

အဂ္ဂပဏ္ဍိတ ပညာရှိကြီးသည် မင်းသမီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ မင်းကြီး၏ အပြုအမူကို သိရှိသွားသည်။ သူကား မိမိ၏ ဉာဏ်ပညာကို အသုံးချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် မင်းသမီးကို ခေါ်ဆောင်ကာ မင်းကြီး၏ နန်းတော်သို့ သွားသည်။

“အသင် မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ် အသင်တို့ကို မေးခွန်းတစ်ခု မေးပါရစေ” ဟု အဂ္ဂပဏ္ဍိတ ပညာရှိကြီးက မင်းကြီးအား လျှောက်တင်သည်။

“အမေးကို မေးပါ” ဟု မင်းကြီးက အမိန့်ပေးသည်။

“အသင် မင်းကြီး၊ အသင်သည် ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေသော ကြက်တူရွေးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ပါသလား” ဟု ပညာရှိကြီးက မေးသည်။

မင်းကြီးသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သည်။ “အမိုက်သား၊ အကျွန်ုပ်ကို မင်းက ကဲ့ရဲ့သလား။ ကြက်တူရွေးကို ဖမ်းဆီးတာ ဘာခက်လို့လဲ။”

“အသင် မင်းကြီး၊ သို့ဆိုလျှင် အကျွန်ုပ် ထပ်မံ၍ အမေးတစ်ခု မေးပါရစေ။ အသင်သည် အလွန်အမင်း အာဏာထောင်လွှားသော်လည်း အသင်၏ အအိပ်ကို အသင်ကိုယ်တိုင် အပ်နှင်းနိုင်ပါသလား” ဟု ပညာရှိကြီးက ဆက်လက်၍ မေးသည်။

မင်းကြီးကား အလွန်အမင်း စဉ်းစားသည်။ သူကား အလွန်အမင်း အာဏာထောင်လွှားသော်လည်း မိမိ၏ အအိပ်ကို အပ်နှင်းနိုင်မည် မဟုတ်။ သူကား အရှက်ရသွားသည်။

“အသင် ပညာရှိကြီး၊ အကျွန်ုပ် ရှုံးနင်းပါပြီ။ အသင် အမေးကို အကျွန်ုပ် မဖြေနိုင်ပါ” ဟု မင်းကြီးက ဝန်ခံသည်။

“အသင် မင်းကြီး၊ အသင်သည် အာဏာထောင်လွှားသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို မသိပါ။ အသင်သည် အကျင့်တရားကို မလိုက်နာပါ။ ထို့ကြောင့် အသင်သည် မင်းသမီးကို မလက်ထပ်နိုင်ပါ” ဟု ပညာရှိကြီးက ဆုံးမသည်။

မင်းကြီးသည် အဂ္ဂပဏ္ဍိတ ပညာရှိကြီး၏ ဆုံးမစကားကို ကြားသောအခါ အလွန်အမင်း ရှက်သွားသည်။ သူကား မိမိ၏ အပြုအမူကို ပြင်ဆင်ရန် ဆုံးဖြတ်သည်။ မင်းသမီးလည်း အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ပြီး ပညာရှိကြီးကို ကျေးဇူးတင်သည်။